Man met vrouwelijke trekjes
"De nieuwe man moet je met een vergrootglas zoeken in de statistieken. Het huishouden blijft de taak van de vrouw." Dat zijn de -in België- ondertussen berucht geworden woorden van Ignace Glorieux, professor Sociologie aan de VUB. Wij zochten en vonden zo'n zeldzaam exemplaar en legden hem enkele onderzoeksbevindingen voor.
Joost werd in 1986 arbeidsongeschikt verklaard omwille van zijn rug. Hij was toen 29 jaar en werkte als hulpgaragist; zijn vrouw Rita was voltijds bediende bij een transportbedrijf. Joost over hoe hij huisman werd: "Het was een ongelooflijke schok: elke dag thuis, misschien nooit meer werken… Ik raakte volledig in paniek. De godganse dag zat ik in de zetel en keek ik televisie. Het huishouden liet ik voor wat het was. Maar het leven ging natuurlijk gewoon verder: mijn vrouw moest hard werken, mijn kinderen hadden aandacht nodig,… Na een paar maanden besloot ik toch het broodnodige te doen in het huishouden. Ik stond er wel nog altijd niet achter. Mannenpraat en sleutelen aan auto's, dát was mijn leefwereld!"
En het leven als huisman? Joost: "In het begin was ik gefrustreerd
omdat ik er niets van terechtbracht. Ik had vooral problemen met koken en strijken.
Vaak belde ik mijn moeder op met de handen in het haar. Ze legde me bijvoorbeeld
uit dat er -om aardappelen te koken- niet te veel water in de kookpot mag. En
ze leerde me witlof in kaassaus maken. Nu breng ik haar af en toe zelfgemaakt
witlof en ze vindt het heel lekker!
Toen ik de huishoudelijke taken onder de knie kreeg, begon ik er plezier
in te krijgen. Meer zelfs: ik kreeg trekjes die in onze cultuur als typisch vrouwelijk
worden beschouwd. Ik geraakte erg op orde en netheid gesteld. Het hele huis moest
er piekfijn uitzien en oh wee, als de kinderen met vuile schoenen op de pas geschrobde
vloer liepen. Ik wil wel beklemtonen dat het voor vrouwen niet altijd leuk
is om samen te leven met een huisman. Mijn vrouw had het er in het begin knap
lastig mee dat ze zich niet mocht bemoeien met het huishouden. Bovendien vond
ze het erg dat ik meer aandacht kon schenken aan de kinderen. Op die manier creëerde
ik een speciale band met hen en kwamen ze met hun problemen bij mij. Dat was hard
voor mijn vrouw die zich buitengesloten voelde."
Volgens
een Nederlands onderzoek, van het vrouwenblad Opzij, zijn er verschillende redenen
waarom het huishouden de taak van de vrouw blijft. De hogere huisvuiltolerantie
van mannen is er een. Mannen zouden minder vlug last hebben van rommel en daarom
minder behoefde hebben om op te ruimen en te poetsen. Joost lacht: "Zo was ik
vroeger ook. Mannen doen alsof ze niet geven om netheid. Misschien geloven ze
dat zelf, maar eigenlijk is dat gewoon een heel comfortabele houding: zo moeten
ze hun vrouw niet helpen. Weet je, iedere man zou een tijdje huisman moeten worden.
Eens je zelf begint te poetsen en op te ruimen merk je vuil en rommel maar al
te goed op. Dat de nieuwe man nog steeds niet voor vol wordt aangezien,
is een andere reden, aldus Opzij. Joost: "Dat heb ik ook ervaren. Toen ik 's avonds
een paar pintjes ging pakken, was ik niet meer zo welkom als vroeger. Mijn vrienden
vonden dat ik profiteerde en dat ik die pintjes eigenlijk niet verdiende. Ik had
er geen recht op. Vroeger had ik het daar erg moeilijk mee. Ik voelde me geïsoleerd
en uitgesloten. Nu trek ik me dat minder aan."
Hoe ziet de toekomst eruit voor de nieuwe man? Walter Van Dongen, onderzoeker bij het Centrum voor Bevolkings- en Gezinsstudiën, voorspelt dat het aantal huisvrouwen zeer sterk zal afnemen. Man en vrouw zullen de taken gelijk verdelen en het aantal werkuren aanpassen aan de gezinsomstandigheden. In de media krijgt de nieuwe man alvast genoeg aandacht. In Nederland zijn er zelfs al verscheidene websites voor huismannen. Op één van deze sites schrijft een Belgische huisman: "…Oh wat een zaligheid om housemanager te zijn. Heeft deze site ook een Vlaamse tegenhanger of zal ik er zelf maar eentje starten? Aan alle huismannen: lekker volhouden en je vrouw niet vergeten te knuffelen!"
