De werkvloer: een kindertuin?
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Ook op kantoor is de vakantieperiode aangebroken. Het is er zalig rustig… Tenzij enkele van je collega's de kinderoppas laten voor wat hij is en hun kroost meebrengen. Joelend en met onuitputtelijke energie verkent het grut de werkomgeving. Knippen, plakken, stempelen, kopiëren en racen met de kantoorstoelen. Een kinderhand is gauw gevuld. Gezellig of enerverend?
"Enerverend!", zegt Sandra, een 30-jarige journalistiek medewerkster, beslist. Ze vertelt: "Ik werkte bij een regionaal televisiestation. Tijdens de vakantie nam de directeur steevast zijn zoontje mee naar het werk. Een leuk baasje, zeker. Alleen eiste hij één van onze computers op, terwijl we al met een tekort kampten. Bovendien kon hij er niet al te goed mee overweg. Wij moesten dus om de haverklap zijn vragen beantwoorden. Andere kinderen waren niet welkom. De meeste collega's hadden er zelf geen en trokken zich weinig van de situatie aan. Maar één collega -met kinderen- ergerde zich enorm. Hij wist hoe moeilijk het was een oppas te vinden."
Sandra vindt kinderen niet kunnen op het werk tenzij de werkgever kinderopvang verzorgt. "Als je kinderen toelaat op kantoor zit je voor je het weet in een kindertuin. Kinderopvang daarentegen is een goede zaak. Op die manier nemen de kinderen deel aan activiteiten in plaats van de godganse dag op een duf kantoor te zitten. Leuker voor hen én leuker voor ons. Bovendien kan iedere werknemer zijn kinderen naar de opvang brengen, niet enkel de hoge pieten."
De RVA is zo'n bedrijf dat tegen lage prijzen kinderopvang aanbiedt. Joost van de sociale dienst licht toe: "Iedere schoolvakantie organiseren wij opvang voor kinderen van 3 tot en met 12 jaar. De kinderen spelen -onder het wakend oog van de animatoren- in enkele schoollokalen en op een speelplaats in de buurt. Ze gaan zwemmen en maken uitstapjes. 's Middags eten ze in de kantine bij hun ouders. De kantoren zijn verboden terrein."
Geen vraag?
De meeste bedrijven hebben geen beleid rond kinderen op het werk. In principe zijn kinderen er niet welkom, maar staan ze wel oogluikend uitzonderingen toe. Neem Telenet bijvoorbeeld. Een medewerkster vertelt: "Telenet is een jong bedrijf. De gemiddelde leeftijd van onze medewerkers is 29 jaar. Wij hebben geen beleid rond kinderen omdat er geen vraag naar is. Mocht de nood ontstaan, dan bekijken we wat de mogelijkheden zijn. Voorlopig zijn kinderen niet toegelaten, tenzij iemand er echt niet in slaagt om een oppas te vinden..."
Sommige bedrijven laten bewust kinderen toe. Ze hopen op die manier de krappe arbeidsmarkt te omzeilen. Kinderen zouden van nature belangstelling hebben voor het werk van hun ouders. Door mee te komen, bestaat de kans dat ze de smaak te pakken krijgen en er later ook willen werken. Jong geleerd is oud gedaan? Sandra: "Dat betwijfel ik. Misschien kinderen die meerijden met de autobus van papa om te stempelen en te praten met de passagiers. Maar het echte bedrijfsleven? Integendeel. Mijn nichtje -dat af en toe haar mama vergezelde naar haar werk- beloofde me plechtig dat ze nooit in Brussel wil werken!"
Meer
getuigenissen over kinderen op het werk: http://www.volkskrant.nl/werkengeld/werk/...
