Informatiseren lukt 1 keer op 4
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Veel informatiseringsprojecten mislukken. Het bouwen van een toepassing op maat duurt langer dan verwacht en de kosten swingen de pan uit. En wat blijkt: het afgewerkte product laat dan nog te wensen over ook… Christiane Vandepitte, informaticaspecialiste licht toe.
Sinds 1994 onderzoekt The Standish Group een kleine 30.000 applicatie-ontwikkelprojecten in de Verenigde Staten. Het bureau vergelijkt de belangrijkste faal- en succesfactoren. Daarbij maakt het een onderscheid tussen
- succesvolle projecten: beantwoorden aan de behoeften van de klant, zijn op tijd en binnen het budget
- 'challenged' projecten: respecteren de deadline, het budget of de wensen van het bedrijf niet
- afgevoerde projecten: worden tijdens de rit stopgezet
Grofweg kan je stellen dat van 94 tot nu een kwart van de projecten succesvol is, de helft 'challenged' en een kwart wordt geschrapt.
De grootste oorzaak van het hoge falingspercentage bij informatiseringsprojecten ligt volgens Christiane Vandepitte aan communicatieproblemen tussen de toekomstige gebruiker (opdrachtgever) en de informaticus (opdrachtnemer). Frustratie uit haar 20-jarige ervaring als informaticus bracht haar ertoe een boek te schrijven: "Informatiseren zonder omwegen". Een laagdrempelig boek bedoeld voor wie 'vies is van informatica', maar er noodgedwongen mee geconfronteerd wordt. Aan de hand van het verhaal van een jonge manager Veerle, bijgestaan door de professionele informaticus Christiane, wordt de lezer doorheen de verschillende fazen van het informatiseringsproces geloodst. Tijdens een aantal afspraakjes in Brussel (op de Vismarkt, in het Trammuseum, in het museum voor het Beeldverhaal…) worden alle stappen uitvoerig besproken. Het boek eindigt met een schematisch stappenplan en enkele bruikbare modeldocumenten.
"Veel projecten lopen al fout in de analysefase, wanneer de noden van de cliënt worden vastgesteld," vertelt Christiane Vandepitte. "Informatici zijn techneuten. Lang praten met de gebruiker om zijn behoeften te achterhalen beschouwen ze als tijdverlies. Iets afleveren dat technisch goed in elkaar zit, dat is hun streven. Als het afgewerkte product uiteindelijk niet voldoet, dan is dat de schuld van de gebruiker. 'Hij weet niet wat hij wil. Hij is lastig.' En dat terwijl de cliënt gewoon niet weet wat van hem verwacht wordt omdat hij zich niet kan voorstellen hoe die toepassing eruit zal zien.
Ondanks de opzienbarende cijfers, is het probleem relatief onbekend. Hoe komt dat? "Als een informatiseringsproject faalt, dan wordt dat angstvallig stilgehouden. Uit schrik voor de concurrentie, gezichtsverlies… Met als gevolg dat steeds opnieuw dezelfde fouten worden gemaakt. Bedrijven starten immers iedere keer weer met hetzelfde naïeve optimisme."
En daar behoed je hen voor met je boek? "Wel, mijn uiteindelijke doel is de gebruiker te wapenen. Hij laat zich veel te gemakkelijk intimideren door het jargon van de informaticus. Te vaak redeneert hij: 'Ik begrijp er toch niks van, dus laat ik het maar over aan de vakmensen.' Fout. Je moet uitleg durven vragen als iets niet duidelijk is. Dat doet Veerle, de manager in mijn boek tenminste. Met de keuze van een vrouwelijk personage speel ik ook in op de eventuele vooroordelen van mijn lezers: 'Als een vrouw het kan…' Anderzijds zou een man in die positie niet zo gemakkelijk vragen stellen. Die zal misschien eerder doen alsof hij er al alles vanaf weet." (lacht)
Informatiseren zonder omwegen is uitgegeven bij E-com Publishing.
http://www.e-com-publishing.com
Meer info
http://standishgroup.com/visitor/chaos.htm
http://www.geocities.com/chrvandepitte
