Succes maakt angstig
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Meestal
voeren gerenommeerde ondernemingen pas veranderingen door als een nieuw bedrijfje
hun markt bedreigt. Anders gezegd: wanneer het te laat is. Hoe komt dat en wat
is de remedie? De Amerikaanse bedrijfsgoeroe Seth Godin, antwoordt in zijn pas
verschenen boek: "Survival is not enough".
Godin gebruikt de speltheorie om uit te leggen waarom succesvolle bedrijven te weinig veranderen. De theorie luidt zo: als een onderneming succes heeft omvat de kost om een nieuwe strategie in te voeren ook de kost om de succesvolle strategie óp te geven. Een bedrijf als Toyota zal daarom hogere eisen stellen aan de nieuwe strategie dan een startend bedrijfje dat niks te verliezen heeft. Verandering is bij Toyota veel riskanter en beangstigender.
De starheid van succesvolle bedrijven ligt ook aan de manier van rekruteren, schrijft Godin. Eens een bedrijf 'volwassen' is, heeft het management de neiging om mensen aan te trekken die de status-quo in stand houden: werknemers die hun job uitvoeren zoals hij is en niks willen veranderen. Dit leidt tot een cultuur van oneerlijke kritiek: is er toch een innovatieve collega met een nieuwe strategie, dan wordt die genadeloos neergesabeld met een goedgeplaatste grap. Onrechtvaardige kritiek in die zin dat ze redeneren dat de slechtste uitkomst van de nieuwe strategie beter moet zijn dan de beste uitkomst van wat het bedrijf nu doet. Godin haalt Microsoft aan als een bedrijf dat lak heeft aan oneerlijke kritiek: "Microsoft lanceert constant nieuwe producten: soms goede, maar meestal slechte."
Godin geeft vier regels om onrechtvaardige kritiek tegen te gaan:
- Bekritiseer een idee op basis van hoe goed het aan de objectieven beantwoordt. Vind je de objectieven op zich maar niks, bekritiseer die dan los van de idee.
- Vergelijk het ideaal met de huidige toestand en de problemen. Je mag die problemen niet zomaar accepteren, enkel en alleen omdat ze al zo lang bestaan.
- Bevalt de idee je niet, bedenk dan een alternatief want zoals Godin het mooi verwoordt: "No solution is not a solution."
- Psychologisch onderzoek toont dat mensen een persoon, die negatieve kritiek spuit, intelligenter vinden dan iemand met positieve kritiek. Probeer anders te redeneren.
Voortdurend kleine veranderingen
Gevestigde bedrijven gaan over tot ingrijpende veranderingen als
er zich een crisis aandient. De leiders van IBM bijvoorbeeld
haalden de onderneming uit haar crisis door de statische computerfabrikant
om te vormen tot een dienstverlenend bedrijf. Had het management
de verkeerde weg gekozen, dan was IBM nu verdwenen zoals duizenden
anderen. Als je wacht tot het laatste moment, dan moet het ook
meteen raak zijn. Trouwens, het management kan -met de belofte
dat alles weer normaal wordt- wel één keer het personeel
overtuigen om ingrijpende veranderingen te ondergaan, maar geen
twee keer. Godin: "Je kan een medewerker motiveren om een
slang aan te raken; niet om een slangenvanger te worden."
Oplossing: 'zoomende' medewerkers. Zoomers zien verandering
als een constante en zijn er daarom niet bang voor. Neem John
Hammond, ontdekker van artiesten als Billy Holliday, Bob Dylan
en Bruce Springsteen, en wereldklasser zoomen. Hij speurde niet
naar zangtalent in een specifiek genre (jazz, blanke muziek,…)
maar gewoon naar zangers. Door zijn brede kijk voelde het niet
alsof hij constant naar iets anders op zoek moest en had hij geen
angst.
Godin legt wel uit hoe een bedrijf zijn medewerkers kan leren
zoomen maar blijft vaag. Zijn recept is: "Laat je
personeel eerst voortdurend kleine veranderingen doorvoeren waarvoor
ze geen angst hebben (kantoor anders inrichten, onbekend eten,…)
en laat hen geleidelijk overschakelen op grotere veranderingen."
Survival Is Not Enough, door Seth Godin - 256 pagina's - januari
2002 - Free Press - ISBN: 0743225716
- De site van Seths nieuwste boek: http://www.zoometry.com
- Commentaar van lezers ('customer reviews') op de site van amazon.com
