Zonen en dochters
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Volgens een enquête van het Jeugdjournaal heeft een kind op vier jonger dan acht een dvd-speler op de kamer. Kaboem.nl publiceerde begin december dat 70 procent van de negenjarige jongens en 57 procent van de meisjes een mobiele telefoon bezit. En dat was voor Sinterklaas langskwam. Pure verwennerij dus. Vraag is of dat kwaad kan.
Over het al dan niet hebben van kinderen wordt lang getwijfeld. De gemiddelde moeder is tegenwoordig de dertig voorbij. Eens de beslissing genomen, wordt elke stap zorgvuldig gepland. Nog nooit waren kinderen zo gewenst als in deze tijd. Logisch dat de ouders kosten noch moeite sparen om het hun kroost naar de zin te maken.
Verzorgd en zelfverzekerd
Rond het kind is de afgelopen jaren een volwassen branche gegroeid: merkkledij, speelhallen en pretparken allerhande. Ook het aanbod van jeugdtheater, kinderfilms en musicals is aanzienlijk uitgebreid. En dan zijn er ook nog de verenigingen en clubs waar de kinderen op moeten. Naast er verzorgd uitzien moet onze kroost zich immers ook sociaal ontwikkelen en -als het even kan- ergens in uitblinken. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat in vele gezinnen op een bepaald moment de vraag rijst of we onze kinderen niet te veel verwennen.Sam: "Ik verwen mijn kind zonder meer. Absoluut en heel bewust. Met verwennen bedoel ik niet de algemeen geldende betekenis. Het kan ook geïnterpreteerd worden als "koesteren", "verzorgen" of "vertroetelen". Mijn zoontje krijgt volgens sommigen té veel aandacht. Ik vind dat hij dat mag hebben. Het is vandaag al moeilijk genoeg om "kind" te kunnen zijn. Er wordt zoveel van je verwacht, al van in de kleuterschool... Het is gewoon een kwestie van daar op een gezonde manier mee om te gaan. Dan creëer je geen verwend kreng, maar eerder een zelfverzekerd kind dat zich goed in zijn vel voelt."
Pronken en presteren
Psychologe Martine Deflos meent dat de meeste ouders in hun ijver om hun kind een optimale "voorbereiding" op het leven mee te geven, hun kind net over het hoofd zien. "We geven onze kinderen veel, maar we willen er ook iets voor terug. We willen dat het kind presteert."Joke, leerkracht, is het daar volledig mee eens. "Op de kinderen ligt een veel te grote prestatiedrang. De helft van de leerlingen probeert een richting te volgen die boven zijn mogelijkheden ligt. Dat betekent naast de schooluren ook nog een heleboel bijlessen. Je kan dat wel even volhouden, maar geen jaren. De meeste leerlingen moeten uiteindelijk toch overstappen naar een lagere richting. Gevolg? Het kind heeft het gevoel dat het gefaald heeft, ten opzichte van zijn ouders én zichzelf."
Deflos wijst nog op een ander aspect: "Kinderen zijn de afspiegeling van ons succes. En aangezien wij zelfontplooiing belangrijk vinden, dringen we dat op aan onze kinderen. We willen dat ze intelligent zijn, sociaal vaardig, assertief, zelfbewust, creatief en gelukkig. Dat bewijst namelijk dat wij goede ouders zijn. We willen door het succes van onze kinderen laten zien dat we als ouders, en dus ook als mens, succesvol zijn."
Biebel: "Als ik het moet geloven dan heeft de helft van mijn vrienden een hoogbegaafd kind en de andere helft een hyperkinetisch kind. Ik krijg er wat van als ouders hun kinderen als paradepaardje laten opdraven! De ouders willen prestaties zien en zijn niet realistisch. En waarom uiteindelijk? Enkel en alleen voor de schone schijn. Omdat ze hun kinderen als visitekaartje willen gebruiken!"
Elke Duprez
