Geurvrij
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Terwijl wij nog aan het idee wennen dat sigaretten niet meer toegelaten zijn op het werk, staan de VS en Canada alweer een stap verder. Daar worden steeds meer bedrijven 'geurvrij'. Parfum en andere geurende lichaamsproducten zoals deodorant of zeep zijn er verboden. Met verhitte discussies en rechtszaken tot gevolg.
Op de eerste werkdag van de Canadese Bonny haalde haar baas letterlijk zijn neus voor haar op. Hij zei: "Regel nummer 1: ik ben allergisch voor bepaalde geuren, dus draag hier geen parfum meer." Bonny begrijpt dat het een teken van respect is om niet te sterk te ruiken als je in een besloten ruimte werkt met collega’s. Maar toch heeft ze er een slecht gevoel bij. "Het lijkt wel alsof ik een uniform moet dragen. Hij heeft me weliswaar niet voorgeschreven hoe ik me moet kleden, maar hij heeft me wel gezegd dat een deel van wat ik aanheb ongepast is."
Rozen en seringen
In de VS en Canada hebben steeds meer ziekenhuizen, scholen, kerken en bedrijven een geurvrij beleid. In de Dragonfleye Charter School bijvoorbeeld, worden alleen geurvrije poetsmiddelen gebruikt. Geurende luchtverfrissers en zeep zijn er verboden. Ook geurend toiletpapier wordt geweerd. Verder moet al het schoolmateriaal geurvrij zijn. En, als kinderen een geurend lichaamsproduct ophebben of kleren dragen die geuren, worden de ouders gecontacteerd. De geur moet eerst verwijderd worden voor het kind de klas weer in mag.
De geurkwestie doet de gemoederen hoog oplaaien. Er komen zelfs rechtszaken van. Zo spande Erin Deber onlangs een proces aan tegen haar ex-werkgever. Ze won en streek 10,6 miljoen dollar op. Kort gezegd kwam de zaak hierop neer: Erin had een eigen show bij een radiozender in Detroit. Toen ze klaagde over het parfum van een collega, werd ze ontslagen. Het bewuste parfum heet Tresor. Volgens Lancome, de producent van het parfum, gaat het om een 'sprankelende' combinatie van rozen en seringen. Erin claimt dat de chemische basis van het goedje ervoor zorgde dat ze haar stem verloor en lange tijd moest thuisblijven."
Pasgemaaid gras
De wetenschap weet nog niet precies hoe het komt dat bepaalde mensen ziek worden van geuren. Dr. Robert Schellenberg formuleert het als volgt: "Het is zo dat een zekere hoeveelheid van een geur velen onder ons kan irriteren, maar dit zorgt niet voor grote problemen. Een minderheid krijgt wel ernstige symptomen." Onder meer: barstende hoofdpijn, angsten, misselijkheid, spierpijn en duizeligheid.
Sommige mensen spreken zelfs over een heuse aandoening: meervoudige chemische sensitiviteit. Afgekort: MCS. Maar deze ziekte wordt niet door iedereen erkend. Mensen met MCS zouden niet alleen ziek worden van geuren als luchtverfrissers, parfums, rook en verf; élke geur kan voor problemen zorgen. Zelfs de geur van bloemen of pasgemaaid gras…
Praten of verbieden
Bij ons is er (gelukkig) nog geen sprake van een verbod op geurende producten in bedrijven. Wat niet wegneemt dat geuren ons ook serieus op de zenuwen kunnen werken. Alleen lossen wij de heikele kwestie op door er over te praten in plaats van een verbod op te leggen.
Inge vertelt: "Een collega van me had altijd vrij veel en vrij zware parfum op. Op een morgen heb ik gezegd: "Het ruikt hier erg naar parfum. Sara, volgens mij ben jij dat." Ze was er zich totaal niet van bewust. De anderen zijn me bijgetreden en hebben beaamd dat ze toch wel iets te veel ophad. Sindsdien is de lucht geklaard. Mijn collega’s zijn me dankbaar. En Sara ook, denk ik. Ze heeft het me in ieder geval niet kwalijk genomen."
Barbara Peirs
Over de rechtzaak van Erin: http://www.detnews.com/2005/business/0505/24/A01-191461.htm
Lijst met geurvrije organisaties in VS en Canada: http://www.nontoxic.com/nontoxic/fragrancefreeupdate.htm en http://users.telenet.be/myprojects/MCS/ffp.html#algemeen
Over Bonny en Dr. Schellenberg : http://www.canada.com/vancouversun/news/...
Over MCS: http://www.mngm.nl/MCS_map/MCS-L.html
