Onbekend maakt onbemind
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Werkzoekende 45-plussers stappen hoogst zelden een uitzendkantoor binnen. En als ze het dan toch doen, levert het zelden wat op. Dit blijkt uit een recente studie. Nochtans hoor je tegenwoordig om de haverklap zeggen dat "oudere" werknemers goede werkers zijn. Wat is er aan de hand?
Eerst enkele besluiten uit de studie van Randstad Limburg en het onderzoeksinstituut Sein van het Limburgs Universitair Centrum: maar één op tien van de werkzoekende 45-plussers vindt de weg naar het interimkantoor, en slechts een beperkt aantal onder hen krijgt een jobvoorstel.
Een concreet voorbeeld voor de provincie Limburg: in november 2003 lieten slechts 57 45-plussers zich inschrijven in een uitzendkantoor. Amper vijf van hen konden aan de slag.
MagEzine sprak met Lieve Laenen, die in de regio Mechelen het VDAB-proefproject Actief 50+ animeert. Zo'n zeven keer per jaar brengt zij een groep van 10 tot 12 oudere werkzoekenden bijeen voor een driedaagse vormingscyclus over de terugkeer naar de arbeidsmarkt. Arbeiders en bedienden, maar ook managers en hooggeschoolden die hun job verloren. Samen met Mechelse collega's van t-interim, Randstad, View, Creyfs en Manpower zoekt zij manieren om 45-plussers terug naar de arbeidsmarkt te loodsen. En zij blijft hen ook achteraf opvolgen.
Lieve Laenen stelt vast dat de oudere werkzoekenden onvoldoende beseffen dat een tijdelijke job een opstap kan zijn naar een nieuwe loopbaan. "We proberen duidelijk te maken dat interim een goed kanaal is om een vaste betrekking te vinden."
Sommigen aarzelen ook om naar een interimkantoor te gaan, omdat ze verwachten minder te zullen verdienen dan voorheen en daardoor later een stukje pensioen te verliezen. Voor vijftigers met twintig arbeidsjaren achter de rug is die vrees alvast ongegrond. Lieve Laenen: "In hun geval wordt het pensioenbedrag tegenwoordig berekend op het hoogst bereikte loon. Weinig mensen weten dat."
Oudere werkzoekenden klagen wel eens dat ze in de uitzendwereld niet goed worden onthaald. Ze krijgen er dikwijls te maken met jonge consulenten, en hebben het gevoel dat die hen een beetje oppervlakkig behandelen en er zich vanaf maken met de mededeling "we zullen wel iets laten weten".
Lieve Laenen wil dat beeld bijstellen: "Vaak is het de klant van het uitzendbedrijf die leeftijdsvoorwaarden stelt. Daar wringt het schoentje. Veel werkgevers denken dat oudere werknemers trager presteren, makkelijker ziek worden enz. Maar dat klopt gewoon niet. Bovendien brengen ze hun ervaring mee. Werkgevers denken op korte termijn. Ik durf zeggen dat bij aanwerving een oudere medewerker op een iets langere termijn bekeken uiteindelijk meer oplevert aan het bedrijf dan een jongere."
Er is dus nog werk aan de winkel om oudere werkzoekenden, uitzendkantoren en werkgevers beter op mekaar te doen inspelen. Tussen haakjes: uit een onderzoek in Groot-Brittannië bleek onlangs dat vooroordelen over leeftijd erg verspreid zijn: onder de 35 ben je soms te jong voor de job, boven de 40 te oud...
Hendrik Mertens
http://www.guardian.co.uk/print/0,3858,4829412...
