De zonden van het management
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
WorldCom,
Arthur Andersen en Polaroid zijn slechts een paar voorbeelden van gerenommeerde
bedrijven die in moeilijkheden geraakten. Faalden ze door de verzwakte economie
zoals hun directies ons voorhouden? Beslist niet. Uit onderzoek blijkt dat de
meeste bedrijven maar om 1 reden ineenstuiken: managementfouten.
Volgens de directies van bedrijven in moeilijkheden wordt het falen veroorzaakt door factoren die buiten hun controle liggen: de zwakke yen, oneerlijke concurrentie uit het buitenland... In werkelijkheid zijn dat excuses.
Meestal ligt de oorzaak van falen bij het management zelf. Een goed bedrijf heeft geen excuses nodig: het draait altijd, of de economie zwak is of niet. Dat zeggen de onderzoekers Ram Charan en Jerry Useem. Op fortune.com geven ze een lijstje van veel gemaakte managementfouten.
1. Indommelen door langdurig succes. Studies bevestigen dat mensen minder goede beslissingen nemen als ze een lange periode succes hebben. De sociologe Vaughan ontdekte dat mensen hun mentale modellen niet zonder slag of stoot opgeven. "Signalen dat het bedrijf het minder goed doet, worden genegeerd. Tot er zich zoiets ingrijpends voordoet dat ze hun visie wel moeten veranderen. Maar dan is het te laat."
2. De ogen sluiten voor problemen. Sommige directies talmen te lang voor ze zich aanpassen aan de veranderde omgeving. Het informaticabedrijf Intel -ooit gedoemd om te falen- was er wél als de kippen bij om zich aan te passen. Toen in 1985 hun product (geheugenchips) niet meer bestand was tegen de Japanse concurrentie, richtten ze zich op een andere markt: die van de microprocessors. De ommekeer kwam er toen de oprichters van Intel zichzelf confronterende vragen begonnen te stellen. Ze beeldden zich in dat ze aan de deur werden gezet en vroegen zich af wat hun opvolger allemaal zou veranderen.
3. Meer angst voor de baas dan voor de concurrentie. Een directeur straalt -al dan niet bewust- subtiele signalen uit dat slecht nieuws niet welkom is. Daardoor krijgt hij niet de informatie die nodig is om goede beslissingen te nemen. Tijdens Wereldoorlog II vreesde Churchill, de toenmalige premier van Groot-Brittannië, dat zijn ondergeschikten slecht nieuws voor hem verborgen hielden. Hij besloot een eenheid op te richten die de meest negatieve en beledigende feiten opving, omzette in bruikbare informatie en doorgaf. Experts vinden dat bedrijven een gelijkaardig meldpunt moeten oprichten.
4. Te sterke overnamedrift. Je hebt bedrijven die heel veel eten, maar het voedsel niet kunnen verteren. Gevolg: ze krijgen oprispingen. Neem nu het communicatiebedrijf WorldCom. De oprichter van WorldCom zei over de fusies: "Ons doel is niet om ons marktaandeel te vergroten, maar wel om het nummer 1 te worden op de Amerikaanse beurs Wall Street." Hij at om te eten en dacht niet na hoe hij de 75 (!) opgeslokte bedrijven kon integreren. De gevolgen waren absurd: bedrijfjes binnen WorldCom die elkaar beconcurreerden, klanten die naar 3 verschillende diensten moesten bellen,…
5. Gevaarlijke bedrijfscultuur. Als de rotte appels in een bedrijf niet worden geplukt ontstaat er een zieke cultuur waarin rampzalige dingen gebeuren. De problemen bij de energiereus Enron vonden hun oorsprong bij enkele medewerkers. Deze 'slechte appels' werden niet geplukt maar kregen de kans te groeien waardoor er een cultuur ontstond die persoonlijke verrijking en mismanagement toeliet. Resultaat: bankroet.
Andere fouten
en meer details over de bedrijven die ze hebben begaan vind je op http://www.fortune.com/indexw.jhtml?channel=...
