Homomanagement
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Naast een glazen plafond voor vrouwen, bestaat er misschien ook een roze plafond. Uit een studie blijkt dat de top van het bedrijfsleven vaak onbereikbaar is voor holebi's. Kirk Snyder vindt dit een gemiste kans. Hij legt in z'n boek 'De G-quotiënt' uit dat zij veelal betere managers zijn dan hun heteroseksuele collega's.
Het tijdschrift Management Team deed een rondvraag bij de belangrijkste beursbedrijven in Nederland. Vaststelling: niet 1 van de 125 hoge bestuursleden in die bedrijven is homo of komt er openlijk voor uit. Sommige getuigen spreken zelfs over een ’roze plafond’. Een directielid: "Ik ken mensen op hoge posities in het bankwezen of de rechterlijke macht die hun mond stijf dicht houden over hun geaardheid, uit angst voor hun carrière."
Ook in ons land zijn holebi's onderwerp van studie. Zo raakte onlangs bekend dat het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding 75.000 euro vrijmaakt voor onderzoek naar loondiscriminatie bij homoseksuelen. Buitenlands onderzoek suggereert namelijk dat zij minder verdienen. In Engeland zou het loonverschil 6% zijn en in de VS loopt het op tot 28%.7 essentiële talenten
Kirk Snyder, docent bedrijfskunde aan de universiteit van Zuid-Californië, wordt er moe van. Hij vindt dat homoseksuele managers met open armen ontvangen moeten worden omdat ze slagen daar waar anderen falen. Want wat blijkt? Terwijl het gros van de Amerikaanse werknemers zich totaal niet meer gemotiveerd en betrokken voelt, is dit bij werknemers met een homoseksuele manager anders. Zij voelen zich veel betrokkener en zijn ook tevredener over hun baan dan medewerkers met een heteroseksuele baas.
Hoe verklaart Snyder dit? Wel, volgens hem beschikken nogal wat holebi's over 7 managementtalenten (die hij de G-quotiënt noemt):
- Talent om mensen die anders zijn er bij te laten horen
- Creativiteit
- Aanpassingsvermogen
- Communicatief vermogen
- Betrokkenheid
- Intuïtie
- Vermogen om samen te werken
Uiteraard kunnen ook hetero's deze talenten ontwikkelen, maar holebi's zijn er extra ontvankelijk voor. Reden: zij weten hoe het voelt om een buitenstaander te zijn en geminacht te worden. En ze beseffen ook hoe essentieel het is om jezelf te kunnen zijn, aldus Snyder.
Homosoldaat in Irak
Toegegeven, wat Snyder zegt klinkt ietwat zweverig en pseudo-wetenschappelijk, maar in een land als de VS, waar holebi's moeten vechten voor hun rechten, is elk positief bericht over holebi's verfrissend.
Snyder vertelt deze anekdote over de realiteit in de VS: "Op een dag kreeg ik een e-mail met als onderwerp 'Homosoldaat - Irak'. De man vertelde me hoe het voelt om elke dag je leven op het spel te zetten voor een werkgever die je niet zou waarderen als hij je geaardheid kent. Hij verwoordde het zo: "Ook al denken de mensen waarmee ik werk dat ik deel uitmaak van hun groep, dat is niet zo. Je kan niet tot een groep behoren als je weet dat je zonder respect zou behandeld worden als je laat zien wie je echt bent. Daarom telt het respect dat zij me geven niet. Het is niet echt omdat ík niet echt ben.""
Barbara Peirs
