De mening van Martin: schoolverlaters
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Martin Overheul (52) is recruitment coördinator bij een studie- en adviesbureau. Hij deelt elke maand z'n kijk op de arbeidsmarkt. "Bij sollicitanten let ik op authenticiteit en eerlijkheid, net als bij muziek."
Een goed uitgebalanceerd evenwicht tussen ervaren werknemers en jonge leeuwen is niet te onderschatten –jongeren zorgen tenslotte voor vers bloed in een onderneming, met de daarmee gepaard gaande frisse visie en enthousiasme. Aan ervaring hebben we bij ons in het bedrijf geen gebrek. Aan jong bloed wel. Dus heb ik de voorbije maanden heel wat sollicitatiegesprekken gehad met pas afgestudeerde bachelors en masters.
Ik beschouw dergelijke gesprekken als zeer leerrijk, zonder meteen hoogdravende conclusies te trekken over een hele generatie. Maar ze bieden wel inzicht in de leefwereld van een groep die over een jaar of twintig, vijfentwintig een belangrijke rol zal spelen in politiek, economie, onderwijs en cultuur. En je krijgt tegelijkertijd een beeld van de dingen waar jongeren mee bezig zijn.
Doorgaans, en daarmee prijs ik mezelf gelukkig, zijn mijn gesprekspartners intelligente en bekwame jonge mensen die op gefundeerde wijze kunnen uitleggen waarom ze voor een bepaalde studierichting kozen. En die hun verwachtingen van die studie niet alleen goed onder woorden kunnen brengen maar, na hun afstuderen, ook doordacht kunnen beoordelen. Opvallend daarbij is dat het merendeel van de sollicitanten opnieuw dezelfde richting zou kiezen. Dat zegt iets over hun inschattingsvermogen, niet?
Maar wat mij tijdens dergelijke gesprekken ook opvalt, is hun onbekendheid met de werking van een bedrijf en de inhoudelijke kant van de functie waarvoor ze solliciteren. Dat is op zich natuurlijk niet vreemd: de afstand tussen onderwijs en bedrijfsleven is nog altijd behoorlijk groot. En iemand die net is afgestudeerd heeft nu eenmaal veel kennis, maar weinig kunde. Het overgrote deel van de academische wereld beschouwt dat laatste tenslotte niet als een deel van haar verantwoordelijkheid.
Ondanks tal van verspreide initiatieven en al dan niet haalbare voorstellen van onderwijs en bedrijfsleven (scholen bouwen in de buurt van bedrijven, nauwere samenwerking tussen onderwijs en bedrijfsleven, bedrijfsbezoeken, sollicitatietrainingen, enzovoort) worden schoolverlaters nog steeds onvoldoende voorbereid op de belangrijkste stap nà hun opleiding.
Ik pleit niet voor het ‘gelijktrekken’ van onderwijs en bedrijfsleven. Die twee horen autonoom te blijven. Maar in het versmallen van de kloof tussen beide verwacht ik stilaan initiatieven van de overheid die minder vrijblijvend zijn dan nu het geval is. Voordat je met een auto mag rijden word je toch ook voorbereid op het verkeer?
Martin Overheul
Geef je mening over dit artikel
Martin blogde ook een maand voor VDAB. Lees zijn joblog.
