Wonen en werken in het buitenland: Wenen
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Het begon als een studieverblijf. Het mondde uit in een droomjob: Vlaanderen en Brussel promoten als vakantiebestemming. Nu wil Liesbet (35) niet meer weg uit het land van Sissi en Franz Joseph. Al was het maar omdat Wenen meer te bieden heeft dan Sachertorte, Glühwein en Spaanse Rijschool.
"Elf jaar geleden trok ik in een liefdesroes naar Oostenrijk. Na mijn studies Politieke en Sociale Wetenschappen in Leuven wilde ik absoluut nog een jaartje bijstuderen. Op het internationale studentensporttornooi in Leuven leerde ik een Oostenrijker kennen. Het leek me wel een leuk idee om zijn vaderland te leren kennen en er een jaartje Duits te studeren. Zo gezegd, zo gedaan.
Concurrentie
Het is niet bij dat ene jaar gebleven. Ondanks het feit dat m'n relatie op de klippen liep, ben ik toch in Wenen blijven hangen. De stad beviel me, en na dat extra jaartje aan de unief vond ik er relatief snel een fantastische job bij Toerisme Vlaanderen. Intussen heb ik wel de ware gevonden, ben ik getrouwd en woon ik niet meer in Wenen zelf, maar in "Baden bei Wien". Dat is een klein wijn- en kuuroord, de vroegere zomerresidentiestad van de keizer. De job is nog altijd dezelfde. (lacht)
Wat m'n baan inhoudt? Reclame maken voor Vlaanderen als reisbestemming en proberen zoveel mogelijk Oostenrijkers warm te maken voor een vakantie in Vlaanderen. Geen makkelijke, maar wel een leuke opgave. We hebben geduchte concurrenten: Parijs, Londen en Amsterdam zijn niet de minste. Maar stilaan leren de Oostenrijkers Vlaanderens cultuur en gastronomie waarderen. En, het moet gezegd, ze zijn erg onder de indruk. Wat meespeelt is onze deels gemeenschappelijke geschiedenis en hun voorliefde voor lekker eten, cultuur en architectuur. Vooral de middeleeuwse stadskernen vinden ze fascinerend. Het contrast met Wenen is dan ook erg groot: hier is alles ruim en weids en dan ook nog eens voornamelijk barok.
Titels
Toch heeft de stad meer te bieden dan enkel Sachertorte en Mozartkugeln, Spaanse Rijschool en Reuzerad. Toen ik hier pas woonde was dat anders. Oostenrijk maakte nog geen deel uit van de EU. De sfeer van het voormalige Oostblok was nog erg tastbaar. De straten lagen er grauw bij en de bureaucratie was alomtegenwoordig. Titels blijven trouwens heel belangrijk. Heb je Dokter of Magister (=licentiaat) op je visitekaartje of deurbel staan, dan krijg je al makkelijker iets gedaan. Los daarvan is Wenen de afgelopen jaren erg geëvolueerd. Vandaag is het een bruisende, trendy stad met een groot cultureel aanbod. De musea bezitten meer schilderijen van Rubens en Breughel dan België zelf. Het is er veilig, proper, met veel groene parken, gezellige restaurantjes en leuke winkels.
Positieve en negatieve kanten? Het klimaat is plezant. Koude winters met veel sneeuw: ideaal om te skiën. En lange zomers met veel zon: perfect om terrasjes te doen. Minder leuk is de mentaliteit van de Weners. Ze zijn nogal negatief en geneigd alles zwart te zien. In het begin was het ook moeilijk om mensen écht te leren kennen. Het is geen open volk. Vriendschappen bouw je moeizaam op. Ik vermoed dat het te maken heeft met het feit dat Wenen een grootstad is met meer dan twee miljoen inwoners. Intussen ken ik de mentaliteit en verloopt alles een stuk vlotter. Wat ik mis? De zee, Studio Brussel en de typisch Belgische keuken. Mijn kleren koop ik ook nog grotendeels in Vlaanderen. De keuze is er groter en de mode gedurfder. De Vlaamse motregen daarentegen, die ben ik liever kwijt dan rijk."
Elke Duprez
E-mail Liesbet: l.vdb@flandern.co.at
