Werken met aids
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
In
België raken nog altijd dagelijks mensen besmet met het HIV-virus. De laatste
jaren hebben patiënten wel minder klachten en een langere levensverwachting.
Een grotere groep slaagt erin om aan het werk te blijven. Maar eenvoudig is het
niet. Nochtans ontbreekt het hen niet aan motivatie. Ze zijn zelfs minder ziek
dan hun collega's!
De aidscocktails kwamen pas in 1996 in de handel. Mensen met HIV hadden plots weer een toekomst. Ook op het vlak van werk. Katy De Clercq van het diensten- en expertisecentrum Sensoa: "De laatste jaren krijgt de zorglijn meer vragen over werk: "Moet ik het vertellen aan mijn baas, kan ik verbergen dat ik medicatie neem,…" Dat wijst erop dat ze er meer dan vroeger in slagen om te werken. Aids hoeft niet langer een sociale dood te betekenen.
Vaak zijn ze zelfs gemotiveerder om te werken dan hun collega's. Ik
werk samen met enkele seropositieven en het valt me op dat zij meer geëngageerd
en minder vaak ziek zijn. Voor een griepje of keelpijn blijven zij niet thuis!
Bovendien is geld voor hen geen beweegreden. De meesten kiezen voor een regeling
waarbij ze deeltijds ziekenfondspatiënt blijven en deeltijds werken, en dat
brengt minder geld op dan voltijds ziekenfondspatiënt zijn.
Helaas kampen HIV-patiënten met problemen op de werkvloer. Een patiënt
die werk zoekt mag zich verwachten aan de vraag: "Waarom was u een tijdlang
ziekenfondspatiënt?" Hij heeft wel het recht om de waarheid te verzwijgen,
maar liegen levert meestal niet veel op. Verklapt hij de echte reden, dan grijpt
hij vast en zeker naast de job. Hetzelfde met iemand die zijn vroegere werk weer
wil opnemen: licht hij zijn baas in, dan loopt hij kans op ontslag. Zogezegd omwille
van een herstructurering of een andere aannemelijke reden. Eén van de diensten
van Sensoa is de werknemer vergezellen naar de baas om hem in te lichten over
zijn ziekte en uitleg te geven over interessante financiële regelingen.
Daarnaast zijn er problemen met collega's die vervelende opmerkingen
maken of de betrokkene zelfs pesten. Meestal uit onwetendheid of uit angst voor
besmetting. Een vrouw met HIV werd bijvoorbeeld alleen in een werkkamertje gezet…
Als de betrokkene er al lang werkt zijn de reacties over het algemeen positiever.
Collega's leven dan meer met hem mee. Wat je ook ziet is dat het personeel zorgvuldiger
omspringt met een hooggeplaatste HIV-patiënt. Op vraag van de patiënt
en de werkgever organiseert Sensoa sessies voor de collega's over besmettingsgevaar.
Zo voelen zij zich meer op hun gemak en hebben ze minder schrik.
Slaagt de patiënt erin om zijn ziekte te verbergen, dan is dat meestal uitstel
van executie. Hoe langer je seropositief bent, hoe moeilijker het namelijk
wordt om de waarheid te verzwijgen. De aidscocktails tasten na enkele jaren je
fysiek aan: ingevallen wangen, opgeblazen buik, dunne benen,… Soms mag je
ook niet eten. Pech, als je dan juist een zakenlunch hebt.
Omstreeks eind dit jaar publiceren wij een brochure voor de werkgever over 'arbeid en HIV'. Hopelijk gaan bedrijven hierdoor inzien dat ze mensen met HIV normaal moeten behandelen. Het zijn gewone mensen die kunnen werken, een hand geven, een glas water drinken en ademen zonder hun bange omgeving de stuipen op het lijf te jagen!"
- Handige info en links over HIV en aids vind je op http://www.sensoa.be
- Preventielijn voor aids en soa: bel naar 078/15.15.15 (elke werkdag van 14 tot 22u, zaterdag van 14 tot 17u) of mail naar info@sensoa.be
- Zorglijn voor mensen met HIV: bel naar 03/828.69.00 of mail naar info@sensoa.be. Wie specifiek vragen heeft over werk, mailt het best naar Marianne.mariën@sensoa.be
