Ga direct naar de inhoud (Access Key S)
VDAB
Algemene links
  • Home
  • Over VDAB
  • Werklinks
  • FAQ
  • Contact
  • Sitemap
  • Meld je aan
Rubrieken van de VDAB website
  • Jobs
  • Opleidingen
  • Begeleiding en oriëntatie
  • Nieuws
  • Mijn loopbaan
  • Partners
  • Werkgevers
  • Agenda
  • Cijfers
  • Magezine
  • Blogs
  • Persinfo
Pagina spoor
  • Home
  • Nieuws
  • Magezine
  • Maart 2010

Internationale vrouwendag

De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.

PluisOp 8 maart is het internationale vrouwendag, de jaarlijkse actiedag van de vrouwenbeweging. Wat betekent deze dag voor de vrouw van nu? Hoe zit het met discriminatie op de werkvloer? En wordt er nog op de barricades gestaan? We vroegen het aan collega’s Hanne (24), Els (40), Marjan (46), Kristel (57) en Sofie (60).

"De internationale vrouwendag is voor mij nog altijd het symbool van de ontvoogding en de strijd voor het zelfbeschikkingsrecht van de vrouwen. Het is een symbool van solidariteit en voor veel vrouwen een steun. Het is eveneens een platform om zaken, die anders niet in de media aan bod zouden komen, in de schijnwerpers te plaatsen", vertelt Kristel.

"Internationale vrouwendag geeft me altijd een dubbel gevoel. Enerzijds ben ik blij omdat wij hier in een wereld leven waarin vrouwen in grote mate zelf hun leven in handen hebben. Anderzijds ben ik triestig omdat er nog altijd vrouwen zijn die zo'n dag in de aandacht best wel kunnen gebruiken, omdat zij niet die vrijheid hebben om over hun eigen lot te beslissen. Hoedje af trouwens voor al die straffe madammen die opkomen voor hun seksegenoten. Wat zou de wereld zijn zonder een Ayaan Hirsi Ali, om er maar een te noemen", aldus Els.

Hanne: "Vrouwendag betekent voor mij niets speciaals. Voor mij is het elke dag vrouwendag" <lacht>

Discriminatie op de werkvloer

Els: "Ja het bestaat nog: vrouwen wiens waardevolle inbreng in een vergadering straal wordt genegeerd of weggehoond, enkel en alleen omdat ze van een vrouw afkomstig is. Zelfs al is die tien keer meer onderbouwd! Of vrouwen die zo onderlegd zijn dat ze met kop en schouders boven de manager uitsteken en dan het leven zuur worden gemaakt, waardoor ze hun baan laten voor wat ze is en andere oorden opzoeken."

"Ik denk dat de discriminatie die ik tot nu heb gevoeld meer te maken heeft met het feit dat ik jong ben, niet dat ik een vrouw ben. Als je dat al discriminatie kan noemen, ik heb niet altijd evenveel zeggingskracht als ik iets wil duidelijk maken, maar dat ligt volgens mij meer aan het feit dat ik minder ervaring heb. Ik merk wel dat veel topfuncties door een man worden beoefend", zegt Hanne.

Sofie: "Zelf heb ik er nog geen last van gehad, maar als je de ogen en oren open houdt, is er nog werk aan de winkel. Discriminatie is minder openlijk maar wél nog aanwezig. Gaande van kleine, bijna onopvallende opmerkingen tot flagrante uitsluiting. Leeftijd, scholingsniveau, ras of taal, voorkomen en geaardheid zijn nog altijd redenen die worden aangegrepen om kwetsende barrières op te gooien."

Op de barricade

Els: "Ik sta niet op de barricades, zo'n fervente feministe ben ik niet, maar ik ben wel heel gevoelig voor situaties waarin vrouwen professioneel niet serieus genomen worden. Dan gaan mijn haren overeind staan. En mensen rondom mij, die merken dat wel."

Sofie: "Zelf ben ik niet diegene die het voortouw zou nemen, maar ik heb respect voor wie de leiderstalenten heeft en wél een lans kan breken voor de vrouwen en wat hen aanbelangt. Op mijn steun kunnen ze rekenen."

"Ik zou op de barricade gaan staan voor minder stress en onthaasten. Meestal neem ik werk mee naar huis en als ik dit niet doe voel ik me zelfs een beetje schuldig. Mij ontspannen is moeilijk, zelfs tijdens het lezen van een boek dwalen mijn gedachten regelmatig af naar mijn werk. Niets doen, het niet druk hebben is moeilijk. Maar af en toe niets doen, loslaten en relaxen is nodig. Het is de beste remedie om gezond en gelukkig te blijven en om creatief en sprankelend jezelf te zijn", aldus Kristel.

"In het verleden zijn er al heel wat vrouwelijke activisten op de barricade gaan staan voor gelijkheid op de werkvloer man/vrouw, deelname aan verkiezingen enz. Ik hou niet van de soms agressieve aanpak van 'wij vrouwen die ons minder gewaardeerd voelen' of de omgekeerde beweging 'tegen de mannen'. Het lijkt me in de huidige maatschappij beter om te focussen op de samenwerking tussen man en vrouw. Misschien is het een idee om een gezinsdag of carrièredag voor vrouwen én mannen te organiseren in plaats van een vrouwendag of vrouwenmars", zegt Marjan nog.


Sandra Van Loo

 

Geef je mening over dit artikel

Bookmark and Share

Magezine

nr. 120 | maart 2010
  • Archief
  • Abonneer je gratis
  • Contact redactie

Inhoud:

  • Werkzoekend
    Tijdens de crisis.
  • Dik discrimineren
    Het nieuwe racisme.
  • Vrolijk kantoor
    Het wat en waarom.
  • Vrouwendag
    Anno 2010.
  • Droomcursus
    Of toch niet?
  • Ontslag per sms
    Het mag.
  • Nooit goed genoeg
    Zelfkritiek.
  • De mening van Martin
    Grootouders.
  • Wonen en werken
    In Zuid-Afrika.

© 2012 VDAB - Disclaimer - Hulp nodig? Lees de veelgestelde vragen of mail naar info@vdab.be