Wonen en werken in het buitenland: Oregon
Frans
onderwijzen aan Amerikaanse studenten. Dat doet Karen (23) sinds twee maanden
in Oregon. "In het begin bestierf ik het van de zenuwen, maar ondertussen
ben ik het lesgeven gewoon en geniet ik van elke minuut. Wat ik mis? De Belgische
keuken. Banaan met pindakaas is niet echt mijn ding."
"Na mijn studies aan de Plantijn Hogeschool, wist ik niet goed wat gedaan. Werken natuurlijk, maar ik vond niets dat ik echt graag deed. Tot een vriend me vertelde over het Fulbright programma: een jaar Frans onderwijzen in een Amerikaanse middelbare school of universiteit. Ik sprong een gat in de lucht: dit was echt iets voor mij. Voor mijn studies had ik namelijk als uitwisselingsstudente een jaar in een piepklein dorpje in Iowa gestudeerd en dat was me uitstekend bevallen.
De volgende dag al belde ik de Commission for Educational Exchange in Brussel. Een week later kreeg ik bericht dat ik mocht meedoen aan de selecties. Na een resem tests en interviews bleef het verdacht stil, dus nam ik aan dat ik niet geselecteerd was. Pas enkele weken later kwam het verlossende nieuws: ik mocht vertrekken.
Mijn voorkeur ging natuurlijk uit naar Iowa, een andere staat kwam zelfs niet in mij op. Groot was mijn teleurstelling toen ik het voorstel kreeg om les te geven aan Linfield College in Oregon. Oregon is de staat tussen California en Washington, zo'n vier dagen rijden van Iowa. "No way", dacht ik, "ik ken daar niks of niemand, wat moet ik nu in hemelsnaam aan de Westkust gaan zoeken?" Nochtans sprak de website van Linfield College mij wel erg aan en mijn Amerikaanse vrienden en familie verzekerden mij dat Oregon een van de mooiste staten in de US is. Ik besloot uiteindelijk toch de sprong te wagen.
Pictionary
Het dorp McMinnville, dat zo'n 30.000 inwoners telt, is de thuishaven van Linfield College. De unief is vrij klein naar Amerikaanse maatstaven -ongeveer 1600 studenten. Het lesgeven valt heel goed mee. In het begin bestierf ik het van de zenuwen, maar ondertussen ben ik het gewoon en geniet ik van elke minuut. Met toneelstukjes en spelletjes als Pictionary, Wie ben ik, Hints, enz… maak ik mijn lessen zo boeiend en interactief mogelijk. De meeste studenten zijn sowieso erg gemotiveerd. Studeren aan een Amerikaanse universiteit doe je niet zomaar. Je betaalt gemiddeld 20.000 euro per semester.
Met de Amerikaanse way of life was ik al vertrouwd door mijn ervaring als uitwisselingsstudente, maar af en toe ben ik toch nog verbaasd. Afstanden stellen voor Amerikanen niks voor. Ze kunnen dan ook niet begrijpen dat je -als je in België woont- niet elk weekend naar Parijs of Londen gaat. Studenten vinden het ook doodnormaal om docenten thuis op te bellen met vragen. Aangezien ik -net als de studenten- op de campus woon, komen ze gewoon aan mijn deur kloppen. Dat zie ik nog niet meteen gebeuren in België!
Wat ik het meeste mis, is de Belgische keuken. De Amerikanen hebben nogal rare eetgewoontes: een banaan met pindakaas is een heel normaal vieruurtje. Vers brood is moeilijk te vinden, om nog maar te zwijgen van een smos of een broodje tonijnsla. Ook de Amerikaanse chocolade laat te wensen over, maar gelukkig sturen mijn ouders regelmatig een grote doos met heerlijke Belgische pralines op!"