Ridders anno 2008
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Veerle werd tijdens een receptie tot 'Ridder in de Orde van Leopold II' gekroond. Ze vertelt: ''Ik kreeg zo'n medaille omdat ik al 20 jaar in hetzelfde bedrijf werk. Eerlijk gezegd voelde ik me vooral heel ongemakkelijk.'' Zijn eretekens nog van deze tijd? Volgens de Dienst Eretekens wel. Zij krijgen jaarlijks 25.000 aanvragen binnen.
Denkt Veerle met positieve gevoelens terug aan haar 'ridderschap'? Niet bepaald, zo blijkt. ''Ik moest tijdens de huldiging naar voor gaan en kreeg drie eretekens opgespeld plus drie kussen van de directeur. Ik was erg gegeneerd. De medailles liggen nu ergens in een lade tussen mijn rommel. Voor mij hebben ze geen waarde: ze tonen alleen dat je het ergens lang genoeg hebt uitgehouden. Toen ik de medailles aan mijn vader liet zien, zei hij: ''Je hebt nu iets om op je doodsbrief te zetten.'' Dat is dan ook het enige wat je ermee kan doen. Ik wou veel liever een nuttig cadeau, zoals een kunstboek. Of iets dat ik mooi vind.''
Frans, die zich ook ridder mag noemen, vindt eretekens wel positief. Hij legt uit: "Zo wordt er even stil gestaan bij collega's die al lang trouwe dienst leveren. Toen ik gehuldigd werd, vond ik het wel jammer dat niemand me kon vertellen wat die tekens precies betekenen. Voor onze directie is het vooral iets administratiefs. Zo kreeg ik het ereteken voor 20 jaar dienst pas na 30 jaar dienst (samen met dat van 30 jaar dienst). Dat zijn vijgen na Pasen. Of een ander voorbeeld: een collega die terecht een zware sanctie kreeg en bijna ontslagen werd, kreeg ook een ereteken. Op die manier beloon je iemand die het eigenlijk niet verdient. Dat doet af aan de waarde van het gebaar, vind ik.''
Een hele eer
Veerle en Frans zijn geen stoffige uitzonderingen. Anno 2008 worden er nog altijd eretekens uitgedeeld. Andrea Beeckman, bestuurschef van de Directie van de Eretekens: "Het toekennen van eretekens bestaat al 160 jaar. Het was toen een manier om werknemers te eren die hun 'kennis, talent, toewijding, vaardigheid en idealen ten dienste stellen van de arbeid' en dat is het nu nog steeds. Onze Dienst Eretekens van de federale overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg levert medailles aan de privésector en aan contractuelen bij de overheid. Ook vastbenoemde personeelsleden bij de overheid en mensen uit het onderwijs kunnen eretekens krijgen, maar die worden door andere diensten toegekend. Jaarlijks krijgen wij ongeveer 25.000 aanvragen binnen. Dat aantal is gedaald in vergelijking met pakweg 25 jaar geleden, maar het blijft de laatste jaren wel vrij stabiel."
Hechten de werknemers zelf ook belang aan eretekens of is het vooral een formeel gebaar van de werkgevers? Beeckman: ''We merken dat tal van personeelsleden hier nog altijd belang aan hechten. Heel wat mensen vinden het een hele eer om een medaille te krijgen. Ze zijn dankbaar voor deze officiële erkenning van hun prestaties. Meer zelfs: ongeveer 10% van onze aanvragen komt van werknemers die zelf het initiatief nemen. Zij vinden dit een verworven recht en vragen zelf hun medaille aan als hun werkgever dat niet voor hen doet."
Om werkgevers en werknemers wegwijs te maken in het niet zo doorzichtige systeem van de eretekens, publiceerde de Dienst Eretekens zopas een gloednieuwe brochure 'Wegwijs in de eretekens voor de arbeid'. Beeckman kadert: ''Onze vorige brochure dateerde al van 1995. Het was dus hoog tijd om ze in een nieuw kleedje te steken. In de nieuwe gids vind je alle informatie over de verschillende soorten erkenningen, wie ervoor in aanmerking komt en hoe ze aangevraagd worden."
De vernieuwde brochure: www.werk.belgie.be
