Wonen en werken in het buitenland: Australië
De informatie in dit artikel is mogelijk verouderd.
Als je in de tuin van Stefaan rondwandelt, zie je tussen de exotische bloemen buideldiertjes en papegaaien. Hij woont al 14 jaar in Australië, het land waar de mensen blij zijn als het regent. Sinds 2 jaar heeft hij een eigen zaak in Melbourne. “Ik maak pralines voor chocoladewinkels en particulieren. Aussies zijn gek op Belgische chocolade.”
Stefaan (39) leerde 14 jaar geleden een Australisch meisje kennen in België. Ze werden verliefd. Omdat hij nieuwsgierig was naar haar geboorteland, gingen ze op vakantie naar Australië. Stefaan: “We zijn er gebleven. Ik vond Australië prachtig, en het leek me leuk om eens in een ander continent te leven. Bovendien heb ik maar een kleine familie waardoor het me niet zo zwaar viel om België te verlaten. Ook qua werk was er geen probleem: ik maak al heel mijn leven chocolade, en kon in Australië aan de slag bij een chocolatier.”
Intussen werd het Australische meisje Stefaans vrouw en kwamen er twee kinderen bij: Lucas en Nina. Ze wonen in een elegant huis in Melbourne. Stefaan: “Het is een plezante stad. Mooi, groen en met een aangenaam klimaat: zonnig in de zomer (soms tot 47°) en niet te koud in de winter. De temperaturen blijven altijd boven nul. Ik heb in Melbourne nog nooit sneeuw gezien! Als je in Australië komt wonen, moet je wel beseffen dat je minder vrijheid hebt dan in België. Er geldt hier een Amerikaans systeem: alles moet volgens de regels gebeuren en je wordt voor het minste op de bon gezet. Ik vind dat goed -hierdoor is Melbourne piekfijn in orde en netjes- maar zo’n mentaliteit moet je wel liggen.”
Gouden handdruk
Hoe verging het Stefaan op professioneel vlak? Hij vertelt: “Op een bepaald moment waren er afvloeiingen bij de chocolatier waar ik werkte. Ik was ‘retrenched’. Dit wil zeggen dat ik met een gouden handruk ontslagen werd. Na mijn ontslag besloot ik mijn eigen pralines te gaan maken. Ik had 17 jaar voor andere mensen gewerkt, het werd tijd om eens iets voor mezelf te doen. Australië is overigens geen fantastisch land voor werknemers: je hebt hier minder vakantie dan in België, geen vakantiegeld, geen dertiende maand…”
Het bleek niet zo moeilijk om een eigen zaak op te richten. Stefaan legt uit: “Ik heb goed mijn huiswerk gedaan en had geen afkeer om te investeren. De rest ging vanzelf. Nu maak ik al twee jaar pralines die ik in eigen naam verkoop aan chocoladewinkels en particulieren. Ik heb geen winkel, enkel een productiekeuken. Mijn klanten kunnen de pralines bestellen op mijn website (www.vannunenchocolates.com.au) of aan de deur komen afhalen. Af en toe sta ik ook op de markt, maar dat is sterk afgenomen. Ik heb het te druk met het bevoorraden van winkels. Voorlopig zijn mijn vrouw en ik de enige medewerkers. Mijn vrouw helpt me vooral met het design van de pralines en de verpakking. Doordat we maar met twee zijn, maak ik lange dagen: ik werk 80 à 90 uur per week en rond Pasen en Kerstmis nog wat meer. Maar dat is normaal de eerste vijf jaar. Beter zo dan te weinig werk.”
Tasmaanse bergpeper
Is er in Australië eigenlijk een markt voor handgemaakte pralines? Stefaan: “Toen ik hier net aankwam niet. Je had toen enkel Cadbury en Nestlé die chocolade maakten. Nu is de markt open voor heel wat goede chocolatiers en zijn mensen bereid om geld uit te geven voor kwaliteit. Een van mijn troeven is mijn nationaliteit. Aussies houden van Belgische chocolade en als de pralines dan ook nog eens in hun land door een Belg gemaakt worden, is het helemaal goed. Ik pas mijn stijl niet aan, mijn pralines zijn nog altijd ‘typisch Belgisch’. Maar sinds kort maak ik wel chocolade met Tasmaanse bergpeper. Dat is echt iets heel lekkers. Wie nieuwsgierig is, moet maar eens komen proeven!”
Barbara Peirs
E-mail: stefaan@vannunenchocolates.com.au
Andere artikels uit deze serie
Woon(de) en werk(te) jij ook in het buitenland en wil je hierover getuigen?
Mail naar onze redactie.
